කොටස 07
නොකියූ සත්‍යය
✍️ Lahiru Hashan Gunarathne • ⏱️ විනාඩි 2ක කියවීමක් • 👁️ බැලූ අය 2 • 📖 කියවූ අය 1
දින කිහිපයකට පස්සේ දුෂාන්ට සමන්ගෙන් නැවත ඇමතුමක් ලැබුණා.
“ඔයා ලේඛන බැලුවද?”
“ඔව්.”
“එහෙනම් දැන් තීරණයක් ගන්න.”
“මට තව සාක්ෂි ඕන.”
“ඔයාගේ තාත්තා නැති වුණේ ඒ ප්‍රශ්න නිසා. තව මොන සාක්ෂිද?”
දුෂාන්ට තරහ ගියා.
“මගේ තාත්තාගේ මරණය මටත් වේදනාවක්. ඒත් මම ඇත්ත හොයාගන්න කලින් කෙනෙක්ට දඬුවම් කරන්න කැමති නැහැ.”
“ඔයාට ඒ කෙල්ල ගැන තියෙන ආදරය නිසා ඇත්ත පිළිගන්න බැරි වෙලා.”
“මට ඇත්ත ඕන. ඔයා කියන කතාව විතරක් නෙවෙයි.”
දුෂාන් ඇමතුම විසන්ධි කළා.
ඔහු එදාම පරණ ලිපිගොනු තවත් සොයන්න පටන් ගත්තා. තාත්තාගේ පැරණි කාර්යාලයේ තිබුණු ලේඛන අතරින් ඔහුට ගනුදෙනුවකට අදාළ බැංකු වාර්තා කිහිපයක් හමුවුණා.
එහි සමන්ගේ නමත් සඳහන් වෙලා තිබුණා.
දුෂාන් ඒ ලේඛනවල පිටපත් ලබාගත්තා.
මේ අතර අහස්යාට දුෂාන්ගේ වෙනස්වීම තේරෙන්න පටන් ගත්තා.
ඔහු සමහර දවස්වල පැය ගණනක් කතා නොකර හිටියා. හමුවීමට දුන් පොරොන්දු අවලංගු කළා.
එක රාත්‍රියක ඇය ඔහුගෙන් කෙළින්ම ඇහුවා.
“දුෂාන්, ඔයා මගෙන් මොනවද හංගන්නේ?”
“මුකුත් නැහැ.”
“මට බොරු කියන්න එපා. මම ඔයාව දන්නවා.”
දුෂාන් ඇස් වසාගත්තා.
“අහස්යා, මට පොඩි ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා.”
“මොකක්ද?”
“මගේ තාත්තාගේ පරණ ව්‍යාපාරික ගනුදෙනුවක් ගැන.”
“ඒක විසඳගන්න මම උදව් කරන්නද?”
“නැහැ. ඒක ඔයාට සම්බන්ධ දෙයක්.”
අහස්යාගේ හිනාව නැති වුණා.
“මට සම්බන්ධ දෙයක් කිව්වේ?”
දුෂාන්ට තවත් කතා කරන්න බැරි වුණා.
“මම හැමදේම හොයාගෙන ඔයාට කියන්නම්.”
“ඔයා මට විශ්වාස කරන්න කියනවා. ඒත් ඔයාම මට විශ්වාස කරන්න දෙන්නේ නැහැ.”
ඇය ඇමතුම විසන්ධි කළා.
එදා රාත්‍රියේ දෙදෙනාම නිදාගත්තේ නැහැ.
